blogiran

شرکت های تعاونی در حقیقت به منظور مبارزه با دو عامل اساسی اجتماعی تشکیل گردیده اند: سودجویی سرمایه داران و تورم.اخذکارت بازرگانی از یک طرف در اثر عواملی که تا حدود زیادی از اختیار و کنترل دولت ها خارج بود روز به روز از ارزش پول کاسته می شد و از طرف دیگر سرمایه داران و فروشندگان کالای ضروری مردم و به خصوص کالاهای مصرفی و خوراکی مورد لزوم کارگران و طبقات کم درآمد بر سود خود می افزودند و موجبات گرانی کالاها را فراهم می کردند. در نتیجه، ضمن اینکه دستمزد مدت ها ثابت بود و به نسبت تورم و افزایش قیمت ها تغییر موثری نمی کرد، از قدرت خرید طبقه اخیر کاسته شده و موجبات فقر و آثار اجتماعی آن را برای آنان فراهم می کرد.

برای نجات طبقه مزبور باید در جستجوی راهی بود و برای رسیدن به این راه کوتاه کردن دست واسطه ها لازم بود. به این دلیل شرکت های تعاونی تولید و مصرف، تشکیل شد تا در آن ها کالاها تقریباً بی واسطه از تولید کننده و تقریباَ بدون سود به دست مصرف کننده برسد.

نهضت تعاونی در اوایل قرن نوزدهم در انگلستان شکل گرفت ولی به تدریج به عنوان یک فکر اجتماعی اصلاح طلبانه در سرتاسر دنیا تثبیت شد و امروزه شرکت های تعاونی در همه جا با اختلاف سطح و اثر وجود دارند.

مقررات این شرکت ها را به شرح ذیل مورد بررسی قرار می دهیم. ولی بدواً باید یادآوری کرد که مقررات مربوط به این شرکت ها ابتدا ضمن مواد 190 الی 194 قانون تجارت پیش بینی شده بود ولی متعاقباً به علت توسعه و اهمیت سیستم تعاونی، در 16 خرداد سال 1350، قانون شرکت های تعاونی به تصویب رسید که بعضی از مواد این قانون در 24/11/1350 و سال های 52 و 54 مورد اصلاح قرار گرفت. چند تبصره نیز به آن افزوده گردید و در سال 1370 قانون دیگری به تصویب رسید تحت عنوان "قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی" که در سال 1377 بخش زیادی از آن اصلاح شد.

تعریف شرکت تعاونی:
ماده 1 قانون شرکت های تعاونی مصوب 1334،شرکت تعاونی را به شرح ذیل تعریف می کند: "شرکت تعاونی شرکتی است که برای مدت نامحدود و به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان برای یک یا چند منظور ذیل تشکیل می شود."

با توجه به مواد مذکور هدف شرکت های تعاونی روشن است. به طور کلی می توان گفت شرکت های تعاونی دو هدف عمده را تعقیب می نمایند که یکی اصلی و دیگری فرعی است.

الف-هدف اصلی: تهیه و تولید اجناس لازمه وسیله شرکاء و یا خرید آن وسیله شرکت به منظور فروش به اعضاء برای مصارف زندگی آن ها، یعنی اجناسی که مورد لزوم، نیاز و مصرف می باشد یا تهیه و تولید نمایند و یا از تولید کنندگان خریداری نموده و به قیمت مناسبی در اختیار اعضاء قرار داده شود تا از فشار زندگی آن ها کاسته گردد.

ب-هدف فرعی: هدف فرعی اینگونه شرکت ها تقسیم نفع و ضرر بین شرکاء می باشد که این مسئله هم تاکید بر کمک به اعضاء و دارندگان سهام می باشد. به این معنا که در درجه اول وسائل مورد نیاز اعضاء تهیه و به قیمت مناسبی به آن ها فروخته می شود و در مرحله بعد هم سودی که از فروش آن ها حاصل می شود متعلق به اعضاء بوده و به نسبت سرمایه بین آنان تقسیم می گردد.

به موجب ماده 2 قانون بخش تعاونی اقتصاد "شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند" بنابراین قانونگذار اعلام کرده است هر شرکتی که طبق قانون مزبور تشکیل شود، تعاونی محسوب می شود. شرکت تعاونی شرکتی تجاری است و مقنن شرایط تاسیس و اداره آن را در مواد مختلف بیان کرده است. با توجه به قانون مزبور:

الف)شرکت ها و اتحادیه های تعاونی دارای شخصیت حقوقی مستقل هستند.
ب)دولت موظف است در شرایط مساوی در اجرای طرح ها و پژوهش های خود اولویت را به بخش تعاونی بدهد.
ج)تعاونی ها الزاماً دارای تابعیت ایرانی هستند.
د)تعاونی ها ممکن است به صورت تعاونی تولید یا تعاونی توزیع فعالیت نمایند.
ه)تعاونی ها می توانند برخلاف سایر شرکت های تجاری اتحادیه تشکیل دهند.

تشکیل و اداره شرکت تعاونی:

الف)تشکیل: اساسنامه شرکت تعاونی باید دارای نکات ذیل باشد:
نام با قید کلمه تعاونی، هدف، موضوع، نوع، حوزه عملیات، مدت، مرکز اصلی عملیات و نشانی میزان سرمایه، مقررات مربوط به عضو، ارکان، مقررات مالی و کار، انحلال و تصفیه پس از تنظیم اساسنامه حداقل و حداکثر اعضا به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و ... تعیین می شود. اعضا در صورتی که واجد شرایط مقرر باشند می توانند به عنوان عضو فعالیت نمایند و برابر اساسنامه در کلیه امور حق نظارت دارند.

ب)اداره شرکت تعاونی: تعاونی برای اداره امور خود دارای سه رکن است: هیئت مدیره، مجمع عمومی و بازرسی مجمع عمومی که از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگی آن ها به دو صورت عادی و فوق العاده تشکیل می شود و هر عضو بدون در نظر گرفتن میزان سهم دارای یک رای است. مجمع عمومی اعم از عادی یا فوق العاده دارای اختیارات وسیعی است همچون انتخاب هیئت مدیره و بازرسی، رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره ترازنامه و حساب سود و زیان و سایر گزارش های مالی،تعیین خط مشی شرکت، تصویب بودجه، تصمیم در خصوص افزایش و یا کاهش سرمایه و ...

اداره امور تعاونی به عهده هیئت مدیره ای است که حداقل سه نفر و حداکثر هفت نفر هستند و الزاماً از بین اعضای شرکت انتخاب می شوند. وظایف و اختیارات هیئت مدیره وسیع است و اجمالاَ عبارت است از:
-دعوت از مجامع عمومی
-اجرای اساسنامه و تصمیمات مجمع عمومی
-نصب و عزل و قبول استعفای مدیر عامل
-نظارت بر امور جاری و حساب ها
-تهیه و تنظیم برنامه های شرکت و ارائه آن به مجمع عمومی برای تصویب

مجمع عمومی موظف است بازرس را اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی و برای مدت یکسال مالی انتخاب نماید تا وظایفی همچون نظارت مستمر بر انطباق نحوه اداره امور تعاونی با ضوابط و مقررات، رسیدگی به حساب ها و دفاتر مالی و ارائه گزارش در خصوص آن، رسیدگی به شکایات اعضاء و... را انجام دهند.

ثبت شرکت تعاونی:
هر چند هر شرکتی بعد از تشکیل طبق ماده 583 قانون تجارت دارای شخصیت حقوقی است با وجود این طبق ماده 195 همان قانون: "ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع مقررات قانون ثبت شرکت هاست". بنابراین شرکت های تجارتی قبل از ثبت، از لحاظ قانون و عرف جامعه،دارای شخصیت حقوقی شناخته شده نیستند و نیز عملاً شرکت از نظر فعالیت های اجتماعی مواجه با مشکلاتی می شود. مثلاَ بانک ها قبل از ثبت شرکت هیچ گونه حسابی به نام آن باز نمی کنند.

ثبت شرکت تجارتی، موجب اطمینان از رسمیت شرکت، برای اعضاء و اطلاع از وضعیت شرکت برای کسانی که می خواهند با شرکت وارد معامله گردند می شود. همچنین ثبت شرکت های تجارتی به دولت نیز امکان می دهد تا از نوع فعالیت، میزان سرمایه گذاری، تعداد و به طور کلی وضعیت شرکت های تجارتی که می توانند در اوضاع اقتصادی هر کشوری موثر باشند اطلاع دقیق پیدا کرده و خط مشی اقتصادی خود را بهتر تعیین کند.

ثبت شرکت ها اگرچه مشمول مقررات مختلف بوده و در مورد شرکت های داخلی، خارجی، بیمه، کسبه جزء و غیره تفاوت های مختصری دارد ولی اصول ثبت همه آن ها یکسان است که به شرح ذیل مقررات آن را مورد بررسی قرار می دهیم.

الف)مرجع ثبت شرکت ها:
مرجع ثبت شرکت ها در تهران اداره ثبت شرکت ها (یا به عبارت دقیق تر، دایره ثبت شرکت ها) و در خارج از تهران، اداره، دایره یا شعبه ثبت اسناد و در صورتی که در محل اصولاً ثبت اسناد نباشد، دفاتر اسناد رسمی یا دفتر دادگاه خواهد بود.

ب)نحوه درخواست:
درخواست ثبت شرکت تعاونی به موجب تقاضانامه ای خواهد بود که باید در دو نسخه تنظیم و حاوی نکات اساسی مربوط به هر شرکت از قبیل نام، نوع، مرکز اصلی، تابعیت، میزان سرمایه و غیره بوده و اسناد و مدارک لازم که حکایت از انجام مقررات مربوط به تشکیل هر شرکت می کند (مثل شرکتنامه، اساسنامه، صورتجلسه مجمع عمومی و در مورد بعضی شرکت ها مدارک مربوط به تعهد پرداخت سرمایه شرکت و تسلیم سرمایه غیر نقدی و از این قبیل) که در هر یک از شرکت های هفت گانه متفاوت است، تسلیم مرجع ثبت گردد.

مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز ثبت شرکت تعاونی:

مدارک و اوراق ذیل بایستی توسط هیات مدیره همراه با درخواست خود تحویل اداره تعاون گردد:
الف)اساسنامه مصوب شرکت
ب)دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
ج)صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی،دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
د)رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی،طبق اساسنامه
ه)مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
و)فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی
ز)فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
ح)فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
ط)قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان.
ی)صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره،انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
ن)مجوز اداره تعاون

پس از ثبت شرکت تعاونی در دفتر مخصوص و همچنین در دفتر دیگری که حاوی شماره ردیف و خلاصه شرکتنامه و اساسنامه است، خلاصه شرکتنامه باید در ظرف ماه اول ثبت شرکت تعاونی، در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیرالانتشار درج گردد. پس از صدور آگهی تاسیس شرکت تعاونی توسط اداره ثبت شرکت ها و درج آن در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران، اداره تعاون نسبت به صدور پروانه تاسیس تعاونی اقدام خواهد نمود.

تغییرات در شرکت تعاونی نیز به ترتیب فوق باید به ثبت برسد. شعب شرکت، معمولاً همراه با شعبه اصلی است والا می بایست به عنوان تغییرات به ثبت برسند. ولی شرکت های فرعی باید جداگانه و به صورت مستقل با همان تشریفات ثبت شعبه اصلی به ثبت برسند زیرا این شرکت ها دارای شخصیت حقوقی مستقل از شرکت اصلی هستند.

عدم ثبت شرکت اولاَ موجب تضامنی محسوب کردن آن است؛ ثانیاَ مشمول مجازات جرایم نقدی خواهد بود.

تغییرات در سرمایه شرکت سهامی شامل هر نوع افزایش یا کاهشی است که نسبت به سرمایه اولیه شرکت اعمال می شود. اخذکارت بازرگانی بخش 8 مبحث اول باب سوم قانون تجارت مواد 157 لغایت 198 به موضوع تغییرات سرمایه اختصاص دارد.

اعمال هر گونه تغییر در سرمایه شرکت سهامی اعم از افزایش یا کاهش مستلزم گزارش هیات مدیره و تایید بازرس و تصویب مراتب توسط مجمع عمومی فوق العاده شرکت است. این نوع افزایش یا کاهش که بنا به میل و اختیار مسئولین و سهامداران انجام می پذیرد را اختیاری می نامند. اما علاوه بر افزایش یا کاهش اختیاری، یک نوع کاهش اجباری سرمایه نیز در قانون پیش بینی شده است و آنهم زمانی است که سرمایه شرکت در اثر زیان های پی در پی دچار کاهش فاحش شود.

بنابراین متصدیان شرکت مکلفند طبق قانون سرمایه شرکت را به میزان واقعی آن تقلیل دهند و یا با انحلال شرکت پایان فعالیت آن را اعلام نمایند. بنابراین چنانچه ملاحظه شد افزایش صرفاً اختیاری است ولی کاهش علاوه بر اختیاری، اجباری نیز انجام می شود.

روش افزایش سرمایه شرکت به صورت قانونی:

ماده 157-سرمایه شرکت را می توان از طریق صدور سهام جدید و یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود افزایش داد.
ماده 158-تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به یکی از طرق زیر امکان پذیر است:
1-پرداخت مبلغ اسمی سهم به نقد
2-تبدیل مطالبات نقدی حاصل شده اشخاص از شرکت به سهام جدید
3-انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت
4-تبدیل اوراق قرضه به سهام

افزایش سرمایه شرکت سهامی از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتیکه برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند ممکن نخواهد بود مگر آن که کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند. ضمناَ پرداخت مبلغ اسمی سهام جدید در شرکت های سهامی عام بصورت نقدی است ولی در شرکت های سهامی خاص چنین پرداختی در قالب آورده ی غیر نقدی نیز مجاز می باشد؛ مضافاَ اینکه انتقال اندوخته قانونی شرکت به سرمایه ممنوع است. البته باید توجه داشت تا زمانیکه سرمایه قبلی پرداخت نشده باشد افزایش سرمایه شرکت تحت هیچ عنوانی مجاز نخواهد بود.

-افزایش سرمایه در شرکت سهامی خاص
در شرکت سهامی خاص پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه از طریق انتشار سهام جدید باید مراتب از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد به اطلاع صاحبان سهام برسد.

در این آگهی باید اطلاعات مربوط به مبلغ افزایش سرمایه و مبلغ اسمی سهام جدید و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش سهم و تعداد سهامی که هر صاحب سهم به نسبت سهام خود حق تقدم در خرید آن ها را دارد و مهلت پذیره نویسی و نحوه پرداخت ذکر شود. در صورتیکه برای سهام جدید شرایط خاصی در نظر گرفته شده باشد چگونگی این شرایط در آگهی قید خواهد شد.(ماده 169)

-افزایش سرمایه در شرکت سهامی عام
در شرکت سهامی عام پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه از طریق انتشار سهام جدید باید آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر می شود به اطلاع صاحبان سهام برسد و در آن قید شود که:

الف- صاحبان سهام بی نام برای دریافت گواهی نامه حق خرید سهامی که حق تقدم در خرید آن را دارند ظرف مهلت معین که نباید کمتر از 20 روز باشد به مراکزی که از طرف شرکت تعیین و در آگهی قید شده است مراجعه کنند.

ب-برای صاحبان سهام با نام گواهینامه های حق خرید باید توسط پست سفارشی ارسال گردد.

-گواهی نامه حق خرید سهام
گواهی نامه حق خرید سهام باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
1-نام و شماره ثبت و مرکز اصلی شرکت
2-مبلغ سرمایه فعلی و همچنین مبلغ افزایش سرمایه شرکت
3-تعداد و نوع سهامی که دارنده گواهینامه حق خرید آن را دارد با ذکر مبلغ اسمی سهم و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش آن
4-نام بانک و مشخصات حساب سپرده ای که وجوه لازم باید در آن پرداخته شود.
5-مهلتی که طی آن دارنده گواهی نامه می تواند از حق خرید مندرج در گواهی نامه استفاده کند.
6-هر گونه شرایط دیگری که برای پذیره نویسی مقرر شده باشد.

لازم به ذکر است گواهی نامه حق خرید سهم باید به همان ترتیبی که برای امضا اوراق سهام شرکت مقرر است به امضا برسد.

ضرورت تصمیم مجمع عمومی:
افزایش سرمایه شرکت سهامی منحصراً در مورد افزایش سرمایه، اختیار تعیین شرایط فروش سهام و پرداخت قیمت آن را به هیات مدیره بدهد که هیات مزبور، در یک یا چند نوبت،این مهم را به انجام برساند(تبصره یک ماده 161 لایحه قانونی 1347)

مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند در مورد افزایش سرمایه تصمیم گیری کند مگر به پیشنهاد هیأت مدیره و پس از قرائت گزارش بازرس یا بازرسان شرکت در این مورد(ماده 161 لایحه قانونی 1347). "پیشنهاد هیات مدیره راجع به افزایش سرمایه باید متضمن توجیه لزوم افزایش سرمایه و نیز شامل گزارشی درباره امور شرکت از بدو سال مالی در جریان و اگر تا آن موقع مجمع عمومی نسبت به حساب های سال مالی قبل تصمیم نگرفته باشد حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل باشد. گزارش بازرس یا بازرسان باید شامل اظهارنامه درباره پیشنهاد هیأت مدیره باشد"(تبصره 2 ماده 161 لایحه قانونی 1347)

درج آگهی افزایش سرمایه شرکت سهامی در روزنامه:

قانونگذار برای اطلاع عموم و بالطبع اطلاع شرکا از تصمیم مجمع عمومی در مورد افزایش سرمایه انتشار برخی آگهی های راجع به تصمیم مزبور را ضروری تلقی کرده است.

به موجب ماده 169 لایحه قانونی 1347: "در شرکت های سهامی خاص پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه قانونی از طریق انتشار سهام جدید باید مراتب از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد به اطلاع صاحبان سهام برسد.

در این آگهی باید اطلاعات مربوط به افزایش سرمایه و مبلغ اسمی سهام جدید و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش سهم و تعداد سهامی که هر صاحب سهم به نسبت سهام خود حق تقدم در خرید آن ها را دارد و مهلت پذیره نویسی و نحوه پرداخت ذکر شود.در صورتی که برای سهام جدید شرایط خاصی در نظر گرفته شده باشد چگونگی این شرایط در آگهی قید خواهد شد".

ماده 170 لایحه مذکور نیز مقرر می کند: "در شرکت های سهامی عام پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه شرکت سهامی از طریق انتشار سهام جدید باید آگهی به نحو مذکور در ماده 169 منتشر و در آن قید شود که صاحبان سهام بی نام برای دریافت گواهینامه حق خرید سهامی که حق تقدم در خرید آن را دارند ظرف مهلت معین که نباید کمتر از بیست روز باشد به مراکزی که از طرف شرکت تعیین و در آگهی قید شده است مراجعه کنند. برای صاحبان سهام با نام گواهینامه های حق خرید باید توسط پست سفارشی ارسال گردد".

ثبت تغییرات در شرکت سهامی خاص با توجه به اساسنامه آن عبارتند از: ثبت شرکت الف)تغییر نام شرکت ب)تغییر موضوع شرکت ج)تغییر محل شرکت د)نقل و انتقال سهام (اگر طبق اساسنامه بر عهده هیات مدیره باشد) ه)نقل و انتقال سهام(اگر طبق اساسنامه بر عهده مجمع عمومی فوق العاده باشد)

در ذیل به بررسی مراحل و مدارک هر یک از این موارد به طور جداگانه می پردازیم:

الف) تغییر نام شرکت سهامی

جهت تغییر نام شرکت سهامی مراحل ذیل باید گذرانده شود:

1. تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه که به امضای هیات رئیسه رسیده باشد.
2. رعایت تشریفات دعوت بر اساس قانون تجارت و اساسنامه شرکت
3. بعد از تنظیم صورتجلسه،اصل صورتجلسه به انضمام:
   الف: لیست سهامداران حاضر در جلسه که به امضای آنان رسیده است.
   ب: اصل روزنامه حاوی آگهی دعوت تحویل اداره ثبت شرکت ها خواهد شد.
   یادآوری: قبل از تحویل صورتجلسه تغییر نام، متقاضی می بایست نسبت به پرداخت حق الثبت اقدام نماید.

نمونه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده در خصوص تغییر نام شرکت سهامی

مجمع عمومی فوق العاده شرکت ................ سهامی خاص به شماره ثبت شده ........ در تاریخ .................. ساعت .................. با حضور اکثریت/کلیه سهامداران در محل شرکت تشکیل و نسبت به تغییر نام شرکت تصمیم ذیل اتخاذ گردید: در اجرای ماده 101 قانون تجارت:
الف)1.آقای/خانم............................به سمت رئیس
2.آقای/خانم................................به سمت ناظر
3.آقای/خانم..............................به سمت منشی جلسه انتخاب و سپس به اتفاق آراء تغییر نام شرکت از ...............سهامی خاص به شرکت....................سهامی خاص تصویب شد.
ب)ماده...............اساسنامه بشرح فوق الذکر اصلاح گردید.
ج)به آقای/خانم.....................(احدی از سهامداران/اعضای هیات مدیره/وکیل شرکت)وکالت داده شد که نسبت به پرداخت حق الثبت و تحویل صورتجلسه و امضای ذیل دفاتر ثبت اقدام کند.
امضای هیات رئیسه
رئیس ناظر جلسه ناظر جلسه منشی جلسه
...... ........ .............. ..............
لیست سهامدارن حاضر در مجمع عمومی فوق العاده مورخ
ردیف نام و نام خانوادگی تعداد سهام امضاء
1 ................... ....... ...........
2 .................... ........ .............

یادآوری: لیست سهامداران ممکن است در صورتجلسه ذکر شود یا در برگ جداگانه ای که متمم صورتجلسه است ذکر شود.

ب: تغییر موضوع شرکت سهامی

مراحل و مدارک مورد نیاز:

1. تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه که به امضای هیات رئیسه رسیده باشد.
2. رعایت تشریفات دعوت بر اساس قانون تجارت و اساسنامه شرکت
3. اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس
4. بعد از تنظیم صورتجلسه،اصل صورتجلسه به انضمام:
   الف: لیست سهامداران حاضر در جلسه که به امضای آنان رسیده است.
   ب: اصل روزنامه حاوی آگهی دعوت و مجوز اخذ شده تحویل اداره ثبت شرکت ها خواهد شد.

نمونه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده تغییر موضوع شرکت

نام شرکت:.....................
شماره ثبت:...................
سرمایه ثبت شده:.............
مجمع عمومی فوق العاده شرکت ......................سهامی خاص در تاریخ................ساعت....................با حضور اکثریت/کلیه سهامداران در محل شرکت تشکیل و نسبت به تغییر موضوع (یا الحاق موضوع) شرکت اتخاذ تصمیم گردید:در اجرای ماده 101 قانون تجارت:
1.آقای/خانم.................به سمت رئیس
2.آقای/خانم.................به سمت ناظر
3.آقای/خانم................به سمت ناظر
4.آقای/خانم..............به سمت منشی جلسه انتخاب و سپس به به اتفاق آراء تغییر محل شرکت از آدرس(قبلی)................به آدرس (جدید).................................................تصویب شد.
در نتیجه ماده...........................اساسنامه بشرح فوق الذکر اصلاح شد.
به آقای/خانم.........................(احدی از سهامداران/اعضای هیات مدیره/وکیل رسمی شرکت)وکالت داده شد که نسبت به پرداخت حق الثبت و امضای ذیل دفاتر ثبت اقدام کند.
امضای هیات رئیسه
رئیس جلسه ناطر جلسه ناظر جلسه منشی جلسه
.......... .......... ............ ...........
لیست سهامداران حاضر در مجمع عمومی فوق العاده مورخ
ردیف نام سهامدار تعداد سهام امضاء
1 ............... .......... ...........
2 ................... ............... ..............

ج: تغییر محل شرکت سهامی

1. تشکیل جلسه مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه که به امضای هیات رئیسه رسیده باشد.
2. رعایت تشریفات دعوت بر اساس قانون تجارت و اساسنامه ی شرکت
   تذکر 1: در صورتی که اختیار تغییر محل شرکت در اساسنامه به هیات مدیره شرکت تفویض شده باشد هیات مدیره با تنظیم صورتجلسه نسبت به ثبت تغییر محل شرکت اقدام می کند.
   تذکر2: اگر تغییر محل شرکت از یک شهرستان به شهرستان دیگر باشد می بایستی پرونده شرکت به شهرستان مربوطه ارسال گردد.

نمونه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده در خصوص تغییر محل شرکت سهامی

مجمع عمومی فوق العاده شرکت....................سهامی خاص به شماره ثبت شده.................در تاریخ.............روز..........با حضور اکثریت/کلیه سهامدارن در محل شرکت تشکیل و نسبت به تغییر محل شرکت تصمیم ذیل اتخاذ گردید.اجرای ماده 101 قانون تجارت:
1.آقای/خانم.........................به سمت رئیس
2.آقای/خانم.......................به سمت ناظر
3.آقای/خانم......................به سمت ناظر
4.آقای/خانم.....................به سمت منشی جلسه انتخاب و سپس به اتفاق آراء تغییر محل شرکت از آدرس(قبلی)................به آدرس(جدید)............................تصویب شد.
در نتیجه ماده .....................اساسنامه بشرح فوق الذکر اصلاح شد.
به آقای/خانم...........................(احدی از سهامداران/اعضای هیات مدیره/وکیل رسمی شرکت)وکالت داده شد که نسبت به پرداخت حق الثبت و امضای ذیل دفاتر ثبت اقدام کند.
امضای هیات رئیسه
رئیس جلسه ناظر جلسه ناظر جلسه منشی جلسه
........... .............. ........... ..........
لیست سهامداران حاضر در مجمع عمومی فوق العاده مورخ
ردیف نام سهامدار تعداد سهام امضاء
1 ................ .......... .........
2 ............... .......... ..........

د: نقل و انتقال سهام (اگر طبق اساسنامه بر عهده هیئت مدیره باشد)

مراحل و مدارک مورد نیاز:

1. تشکیل جلسه هیات مدیره
2. تنظیم صورتجلسه که به امضای اعضای هیات مدیره و امضای خریداران و فروشندگان سهام رسیده باشد.
3. فتوکپی شناسنامه سهامداران جدید
4. برگ مفاصاحساب نقل و انتقال سهام از سازمان امور مالیاتی کشور
5. فهرست صاحبان سهام قبل و بعد از نقل و انتقال سهام

مدارک بعد از تشکیل جلسه و تنظیم صورتجلسه، تحویل اداره ثبت شرکت ها خواهد شد.
تذکر: چنانچه جلسه هیات مدیره با اکثریت اعضاء تشکیل شده باشد، رعایت مفاد اساسنامه در خصوص حد نصاب ضروری است.

نمونه صورتجلسه نقل و انتقال سهام توسط هیات مدیره

نام شرکت:..............................سهامی خاص
شماره ثبت:.............................
هیات مدیره شرکت...................سهامی خاص در مورخ .........................ساعت..........................روز........................با حضور کلیه اعضاء در محل شرکت تشکیل و در خصوص اجازه و تنفیذ نقل و انتقالات ذیل اتخاذ تصمیم گردید.
1.آقای/خانم.......................با واگذاری کلیه سهام خود(یا تعداد..........سهام)به آقای/خانم...................فرزند..................متولد................بشماره شناسنامه...........................به آدرس ......................................از شرکت خارج شد.
2.آقای/خانم............با واگذاری تعداد..................سهم خود به آقای/خانم..............فرزند .....................متولد...................به شماره شناسنامه......................به آدرس...................سهام خود را از تعداد..........................سهم به تعداد ......................سهم کاهش داد.
امضای اعضای هیات مدیره:
امضای فروشنده سهم یا سهام:
امضای خریدار سهم یا سهام:

ه: نقل و انتقال سهام (اگر طبق اساسنامه بر عهده مجمع عمومی فوق العاده باشد)

مراحل و مدارک مورد نیاز:

1. تشکیل جلسه مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه که به امضای هیات رئیسه و خریدار و فروشنده سهام رسیده باشد.
2. فتوکپی سهامدار یا سهامداران جدید
3. اخذ مفاصا حساب (مالیات) نقل و انتقال از سازمان امور مالیاتی کشور(مالیات بر شرکت ها)
4. فهرست جداگانه صاحبان سهام قبل از نقل و انتقال
5. فهرست جداگانه صاحبان سهام بعد از نقل و انتقال
   تذکر1: در تنظیم فهرست سهامداران قبل و بعد از نقل و انتقال باید تاریخ جلسه و نام و نام خانوادگی سهامداران و تعداد سهام قید گردیده و به امضای همگی آن ها رسیده باشد.
   تذکر 2: اگر جلسه مجمع عمومی فوق العاده با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده باشد، ارائه روزنامه شرکت که اگهی دعوت در آن درج شده است الزامی است.

صورتجلسه تنظیمی و سایر مدارک فوق الذکر توسط نماینده قانونی شرکت تحویل اداره ثبت شرکت ها شده و بعد از ثبت صورتجلسه، ذیل دفاتر ثبت امضاء خواهد شد.

نمونه صورتجلسه نقل و انتقال سهام توسط مجمع عمومی فوق العاده

مجمع عمومی فوق العاده شرکت ........................... سهامی خاص ثبت شده به شماره .......... در تاریخ ........... روز ........... ساعت...................... با حضور اکثریت/کلیه سهامداران در محل شرکت تشکیل و در خصوص نقل و انتقال سهام شرکت بشرح ذیل تصمیم اتخاذ گردید:
الف) ابتدائاً در اجرای ماده 101 قانون تجارت:
1.آقای/خانم...................به سمت رئیس
2.آقای/خانم................به سمت ناظر
3.آقای/خانم..............به سمت ناظر
4.آقای/خانم..............................به سمت منشی جلسه تعیین و رسمیت جلسه اعلام گردید.
ب)نقل و انتقال سهام بشرح ذیل صورت پذیرفت:
1.آقای/خانم........................کلیه سهام خود را به آقای/خانم..............فرزند ..................بشماره شناسنامه....................متولد ...................صادره از................به آدرس ..............................................................واگذار و از شرکت............سهامی خاص خارج شد.
2.آقای/خانم...................تعداد.............................سهم خود را به آقای/خانم.................فرزند............................متولد..................بشماره شناسنامه................صادره از .................به آدرس......................................................واگذار و نتیجتاَ تعداد سهام خود را از سهم به ..........................سهم کاهش داد.
ج)کلیه سهامداران به آقای/خانم.......................(احدی از سهامداران/وکیل رسمی شرکت)وکالت داد تا نسبت به تحویل و ثبت صورتجلسه و سایر مدارک مورد نیاز و امضای ذیل دفاتر ثبت و پرداخت حقوق قانونی اقدام کند.
امضای هیات رئیسه
رئیس جلسه ناظر جلسه ناظر جلسه منشی جلسه
............ ............ .......... ............
خریدار سهام فروشنده سهام
.............. ..............

سرمایه گذاری تاجر خارجی در ایران به طور کلی پس از تصویب قانون ثبت شرکت ها (11/3/1310) آغاز شد و خارجیان تحت پوشش شرکت های ایرانی به فعالیت بازرگانی می پرداختند.ثبت شرکت اما پس از تصویب قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی مصوب 7 آذر 1334 با اصلاحات بعدی و آیین نامه اجرایی آن مصوب 1335،سرمایه گذاری خارجی در ایران با حمایت دولت افزایش یافت .قانون مزبور تضمیناتی برای حمایت از سرمایه گذاری خارجی در نظر گرفته بود.

بعد از انقلاب اسلامی 1357 و جنگ تحمیلی، سرمایه گذاران خارجی در ایران تا سال 1372 تقریباَ به حال رکود درآمد. متعاقباَ قانون مناطق آزاد تجارتی و صنعتی جمهوری اسلامی ایران در سال 7/6/1372 به تصویب رسیده و قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی نیز مورد تنفیذ قرار گرفت. ضمناَ ضوابط پذیرش سرمایه گذاری خارجی تحت پوشش قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی در جلسه مورخ 28/7/1378 هیات وزیران به استناد اصل 138 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مورد تصویب قرار گرفت که به موجب آن پیشنهاد و سرمایه گذاری خارجی در چارچوب مصوبه قانون مزبور از طریق سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران به تایید هیاتی در بانک مرکزی (موضوع ماده 2 قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی) رسیده و سپس شورای عالی سرمایه گذاری آن را تصویب نمود (ماده 1 تصویبنامه ضوابط پذیرش سرمایه گذاری خارجی).

بالاخره قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی در 19 اسفند ماه 1380 در 25 ماده در مجلس شورای اسلامی تصویب شد .متعاقباَ نظر به اینکه قانون مزبور مورد ایراد شورای نگهبان قرار گرفت لذا در اجرای اصل 112 قانون اساسی در 4/3/1381 به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید و آیین نامه اجرایی قانون مزبور در 24/6/1381 توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی تهیه و تنظیم گردید.ضمناَ قانون جلب و حمایت سرمایه گذاری خارجی 7/9/13334 و آیین نامه اجرایی آن بنا به ماده 24 قانون جدید نسخ شد.

با توجه به رشد جمعیت افزایش تقاضا برای مصرف، جذب سرمایه های خارجی در شکوفایی اقتصاد کشور حائز اهمیت می باشد. امروزه گرایش قوانین کشورهای مختلف بر این است که حتی المقدور بین سرمایه گذار داخلی و خارجی تبعیض قائل نشوند. تشریفات طولانی سرمایه گذاری و کسب مجوزها،تزلزل در حقوق مالکیت، محدودیت آزادی ورود و خروج ارز و ایجاد ناامنی در سرمایه گذاری، از جمله موانع در این زمینه می باشد.

الف-سرمایه گذاری مستقیم تاجر خارجی یا ایرانی با استفاده از منشا خارجی در ایران

به موجب مواد 6 و 1 قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی مصوب 22/4/1381 هر شخص حقیقی یا حقوقی اعم از خارجی یا ایرانی با استفاده از سرمایه یا منشا خارجی که مجوز سرمایه گذاری را از هیاتی بنام هیات سرمایه گذاری خارجی اخذ نماید، می تواند سرمایه های نقدی و یا غیر نقدی خود را که شامل وجوه، ماشین آلات، تجهیزات، ابزار و قطعات یدکی، مواد اولیه و افزودنی و کمکی، بالاخره حق اختراع، دانش فنی، اسامی و علائم تجارتی و خدمات تخصصی خود را به کشور وارد کند.

ضمناَ سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران به موجب ماده 15 آیین نامه اجرایی 24/6/1381 قانون مزبور درخواست کتبی متقاضیان را به همراه مدارک و نمونه های مربوط دریافت نموده و پس از اخذ نظر وزارتخانه های ذی ربط و نظریه کارشناسی حداکثر ظرف مدت 15 روز کاری پرونده را به هیات سرمایه گذاری خارجی تقدیم نماید.

این هیات به ریاست معاون وزیر امور اقتصادی و دارایی و با شرکت معاون وزیر امور خارجه و معاون اقتصادی رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور(معاونت نظارت و راهبردی)، معاون رییس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و حسب مورد معاونین وزارتخانه های ذی ربط تشکیل می گردد و پذیرش سرمایه گذاری خارجی موکول به تصویب هیات مزبور با تایید و امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی می باشد. ضمناَ تصریح گردیده، اگر دستگاه های ذی ربط به استعلامات سازمان ظرف 10 روز پاسخ ندهند به منزله موافقت آن دستگاه تلقی می گردد.

ملاحظه می شود که قانون جدید تشریفات صدور مجوز سرمایه گذاری خارجی در ایران را نسبت به قانون قدیم در یک اداره متمرکز کرده ولی اجرای تشریفات مزبور در عمل و با توجه به حقوق کشورهای دیگر موجبات مشکلات اداری و تاخیر در سرمایه گذاری را فراهم می سازد و به نظر می رسد موافقت وزیر هر وزارتخانه برای صدور مجوز با توجه به نوع سرمایه گذاری خارجی کافی می باشد.به طوری که در حقوق ژاپن سرمایه گذاری تاجر خارجی در آن کشور فقط با اطلاع وزارتخانه مربوط صورت پذیرفته و نیازی به صدور مجوز و سایر تشریفات ندارد.

برای تسهیل و تسریع در انجام وظایف قانونی در زمینه های تشویق،پذیرش و حمایت از سرمایه گذاری خارجی در کشور مرکز خدمات سرمایه گذاری خارجی در وزارت امور ، اقتصادی و دارایی تشکیل گردیده است و شامل :نمایندگان دستگاه های ذی ربط وزارت کار و امور اجتماعی،وزارت صنایع و معادن،وزارت جهاد کشاورزی،بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران،اداره کل ثبت و مالکیت صنعتی،سازمان حفاظت و محیط زیست و سایر دستگاه های مورد لزوم می باشد.

مرکز خدمات سرمایه گذاری علاوه بر اطلاع رسانی و ارائه مشاور به سرمایه گذار خارجی،هماهنگی لازم را در امور مربوط به اخذ مجوزهای مورد نیاز از جمله اعلامیه تاسیس،مجوز سازمان محیط زیست،پروانه های انشعاب مربوط به آب،برق،گاز،تلفن و اکتشاف و استخراج معادن و غیره از دستگاه های ذی ربط قبل از صدور مجوز سرمایه گذاری به عمل می آورد.این مرکز،امور مربوط به روادید،اجازه اقامت و صدور پروانه کار برای افراد مرتبط با سرمایه گذاری خارجی و بالاخره بعد از صدور مجوز نسبت به ثبت شرکت مشترک،ثبت سفارش و امور مربوط به ورود و خروج سرمایه ،مسایل گمرکی و مالیاتی و غیره هماهنگی لازم را به عمل می آورد.(مواد 16 تا 20 آیین نامه)

به نظر می رسد ایجاد مرکز خدمات سرمایه گذاری با توجه به شرح وظایف تعیین شده در آیین نامه،ابتکار جالبی است.امید است که مرکز مزبور بتواند با ارائه خدمات مورد نیاز سرمایه گذار خارجی در تشویق سرمایه گذاری نقش مهمی را ایفا نماید.ولی قبول ارائه خدمات طبق قانون سرمایه گذاری بیشتر از حد معمول بوده و با توجه به ضعف سیستم اداری در عمل مشکلاتی بوجود آورده است.

ب)شرایط و نحوه فعالیت تاجر خارجی در مناطق آزاد تجارتی ایران

منطقه آزاد تجارتی برای تشویق صادرات صنعتی،شامل کارخانجات تولیدی و صنعتی موقعیت مناسبی برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی دارد.معمولاَ چنین منطقه ای در بندر یا فرودگاه یا ناحیه محصور محافظت شده انتخاب می گردد و کالاهای خارجی از طریق هوا،دریا و زمین بدون پرداخت حقوق گمرکی وارد و صادر می شوند.در مناطق آزاد می توان کالا را برای مدتی در انبار ذخیره کرده و در صورت لزوم آن را بسته بندی مجدد نمود تا کالا به طور سریع تحویل گردد و معمولاَ با تبدیل مواد خام و کالاهای واسطه به محصولات نهایی است که برای فروش در بازار داخلی و خارجی آماده می گردد و مالاَ درآمدهای ارزی قابل توجهی برای کشور فراهم می شود.از مناطق آزاد جهان می توان به منطقه آزاد جبل علی-بیشکک قرقیزستان-هنک کنگ-سنگاپور-شن زن(در ساحل چین نزدیک هنک کنگ)و منطقه آزاد عقبه و زرفا( در اردن) و بالاخره تایوان-کلن(در پاناما) اشاره نمود.

در ایران در سال 13368 بر اساس تبصره 19 برنامه 5 ساله اول توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به دولت اجازه داده شد که در سه منطقه مرزی کشور اقدام به تاسیس مناطق آزاد تجاری بنماید و به موجب تبصرهماده 20 همان قانونی، گمرک ایران و سازمان بنادر کشتیرانی نیز مکلف به تاسیس منطقه های ویژه حراست شده ای برای این منظور شدند.متعاقباَ مناطق آزاد کیش در 1368 و قشم در 1369 و چابهار در سال 1370 تاسیس و فعالیت خود را آغاز نمودند و منطقه آزاد اروند رود (آبادان-خرمشهر) در 1383 بندر انزلی 1382 و منطقه آزاد تجارتی ارس در 1383 آغاز نموده اند.

1)شرایط سرمایه گذاری در مناطق آزاد

به موجب تبصره 22 قانون برنامه دوم 5 ساله دوم"سرمایه گذاران خارجی می توانند با مشارکت طرف ایرانی اقدام به سرمایه گذاری در بخش های اقتصادی بنمایند..."و وزارت نفت نیز می تواند راساَ یا با مشارکت خارجی مجوز احداث پالایشگاه و واحدهای تولید سایر محصولات وابسته به صنایع نفت و گاز و پتروشیمی که از خارج وارد می گردد یا جنبه صادراتی دارد را طبق قرارداد تنظیمی مبنی بر تحویل نفت خام و خرید فرآورده های آن ها به قیمت های بین المللی صادر نماید.

در مناطق آزاد،کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی و موسسات اعم از ایرانی و خارجی و سازمان های بین المللی می توانند طبق ماده 2 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران سرمایه گذاری نمایند.

سرمایه گذار مکلف است در هر یک از مناطق آزاد که بخواهد فعالیت کند برای این منظور تقاضای خود را به همراه پرسش نامه ای به سازمان هر منطقه تسلیم می نماید که پس از بررسی،مجوز سرمایه گذاری صادر می گردد.ملاحظه می شود که صدور مجوز در منطقه آزاد با تشریفات بسیار کمتری صورت می گیرد و بهره برداری از فعالیت موضوع مجوز سرمایه گذاری منوط به مجوز بهره برداری توسط سازمان می باشد(تبصره 2 ماده مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد) البته پس از تشکیل مجمع عمومی موسس شرکت و انتخاب هیات مدیره و مدیر عامل،می بایست مراتب در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد.

2)نحوه فعالیت سرمایه گذاری در مناطق آزاد

به موجب ماده 14 مقررات سرمایه گذاری خارجی در مناطق آزاد،سرمایه گذار می تواند سهام یا سهم الشرکه خود را با موافقت سازمان منطقه به سرمایه گذار دیگر واگذار کند.در این صورت انتقال گیرنده جدید،از هر نظر جانشین سرمایه گذار اول خواهد شد.منظور از انتقال در ماده فوق اعم از امتیازات،منافع،مطالبات و دیون سرمایه گذار قدیم می باشد.به موجب ماده 20 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران، ورود و خروج سرمایه حاصل از فعالیت های اقتصادی در هر منطقه موکول به تصمیم صاحب سرمایه بوده و سرمایه گذار از این لحاظ آزادی کامل دارد. در اغلب مناطق آزاد کشورهایی مانند هنگ کنگ، سنگاپور، دوبی، چین، ترکیه خروج سرمایه خارجی به وسیله سرمایه گذار صد در صد آزاد می باشد.

برابر ماده 20 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد در ایران،خروج سود حاصل از فعالیت اقتصادی در هر منطقه از هر لحاظ آزاد می باشد و ماده 12 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد خروج سود ویژه مربوط به اصل و منافع حاصل از فعالیت های اقتصادی سرمایه گذار خارجی را بنا به درخواست سرمایه گذار و برای سازمان هر منطقه که در ظرف یک هفته تاییدیه لازم را از تاریخ وصول درخواست نماید صادر می نماید مجاز دانسته است،سازمان هر منطقه پس از بررسی های لازم چنانچه سرمایه گذار مشمول معافیت های مالیاتی مندرج در بند (ج) ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد باشد دستور لازم در مورد خروج سود را بدون پرداخت مالیات بر درآمد صادر می نماید، ملاحظه می شود که خروج سود به طریق فوق،انگیزه سرمایه گذاری را برای خارجیان کم رنگ می کند.لذا اصلاح ماده مذکور ضروری به نظر می رسد تا سرمایه گذار بتواند بدون هیچ گونه قید و شرطی سود حاصل را با همان ارزشی که سرمایه خود را وارد کرده به خارج از کشور انتقال دهد.

سرمایه و سود سرمایه گذار خارجی در ایران از نظر ملی شدن و سلب مالکیت و سایر خطرات با توجه به ماده 21 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد و عنایت به ماده 9 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد مورد تضمین و حمایت قرار گرفته، وانگهی در مناطق آزاد تسهیلات اعطایی به سرمایه گذاران خارجی از قبیل معافیت های مالیاتی و عدم شمول مقررات صادرات و واردات و عوارض گمرکی(مواد 13 و 21 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد) پیش بینی شده است و به نظر کارشناس اقتصادی تاکنون از مناطق آزاد به نحو احسن استفاده نشده است.

زیرا جزیره کیش با داشتن زیبایی خاص و آب بسیار تمیز و اینکه جزیره مرجانی است از نظر گردشگری حائز اهمیت می باشد و مناطق آزاد قشم و چابهار می توانند از نظر صنعتی در زمینه صادرات مجدد و ترانزیت کالا و همچنین تامین نیازهای مواد اولیه واحدهای تولیدی و صنعتی داخلی کشور و قطعات و تجهیزات و غیره فعالیت کرده و تسهیلات لازم را برای انتقال تکنولوژی و دانش فنی به کشور فراهم سازد. احداث پل بین بند عباس و قشم مانند منطقه شانک های و شن زن در چین برای ارتباط عملیات بازرگانی مفید بنظر می رسد. منطقه اروند رود از نظر صادرات مجدد و منطقه ارس با داشتن مناظر بسیار زیبا درآمد قابل توجهی برای کشور به لحاظ گردشگری می تواند داشته باشد.

شرکت های تجاری اصولاَ برای مدت طولانی تشکیل می شوند. در طول حیات شرکت اوضاع و احوال حاکم بر آن به طور دائم تغییر می کند. اخذکارت بازرگانی از یک طرف، اغلب مواد اساسنامه شرکا از روی مواد قانون تنظیم می شود که در صورت تغییر قانون، مواد اساسنامه نیز باید تغییر کند و از طرف دیگر، حتی در صورت تغییر نیافتن قانون، برای آنکه شرکت بتواند خود را با تحولات اقتصادی داخل و خارج آن تطبیق دهد، باید چهارچوب حقوقی اولیه ای را که برای فعالیت اقتصادی-تجاری خود در نظر گرفته است تغییر دهد؛ امری که فقط در صورت تغییر اساسنامه تحقق می یابد. تغییر در اساسنامه شرکت در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده شرکت است که می تواند بجز در موارد استثنایی، تقریباً تمام مواد اساسنامه را تغییر دهد.

اختیارات مجمع عمومی در تغییرات شرکت

اگر نظریه قراردادی بودن شرکت را بپذیریم، اساسنامه تصویب شده شرکت، بویژه شرکت های سهامی خاص که همه سهامداران اولیه شرکت آن را امضا کرده اند (ماده 20 لایحه قانونی 1347)، تغییر پذیر نیست مگر با توافق تمام سهامداران. مع ذلک، قانونگذار برای تطبیق وضع شرکت با واقعیت های اقتصادی موجود، تا حد بسیاری فکر قراردادی بودن شرکت را کنار گذاشته و برای تغییر اساسنامه، تصمیم اکثریت شرکا را در قالب مجمع عمومی کافی دانسته است.

همچنین او برای حفظ حقوق سهامداران دخالت مجمع عمومی فوق العاده را در تحقق این امر ضروری تلقی کرده است که برای تشکیل آن و تصمیم گیری در آن حد نصاب و اکثریت بیشتری لازم است (مواد 84 و 85 لایحه قانونی 1347) در قانون تجارت 1311 نیز برای تشکیل مجمع عمومی شرایط سخت تری از حیث حد نصاب و اکثریت پیش بینی شده بود (ماده 74).

مجمع عمومی فوق العاده در محدوده صلاحیت خود محق است تمام مواد اساسنامه را تغییر دهد و نمی توان در اساسنامه شرکت این صلاحیت مجمع را محدود کرد، چه ماده 83 لایحه قانونی 1347 که به موجب آن "هر گونه تغییر در مواد اساسنامه" در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است، جنبه آمره دارد. همچنین با توجه به آمره بودن این ماده می توان گفت تغییر مفاد اساسنامه منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است و این مجمع نمی تواند صلاحیت خود را به نهادهای دیگر شرکت -مثل هیات مدیره- واگذار کند، بجز در مورد تغییر سرمایه شرکت که اگر چه از موارد تغییر اساسنامه است، مجمع عمومی فوق العاده می تواند عملی کردن آن را به هیات مدیره واگذار کند.

نکته ی حائز اهمیت این است که هر گونه تغییر در مواد اساسنامه باید مطابق 106 لایحه قانونی 1347 (بند 3) برای ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال شود. هیچ گونه تشریفات دیگری، مانند درج مراتب در روزنامه، یا تایید مفاد صورتجلسه و تصدیق صحت مندرجات آن -آن طور که در حقوق فرانسه لازم است- ضروری نیست. کافی است مدیران شرکت عین صورتجلسه مجمع در مورد تغییر اساسنامه را برای مرجع مرجع ثبت شرکت ها ارسال کنند و تغییر در اساسنامه شرکت را ثبت نمایند.

محدودیت مجمع عمومی در تغییر اساسنامه

اصل اختیار مطلق مجمع عمومی در ایجاد هر گونه تغییر در مواد اساسنامه با استثنائاتی نیز همراه است.

الف) تغییر در حقوق بعضی از سهامداران

این نوع حقوق، یا مزایایی است که برای سهام ممتاز در نظر گرفته شده است (تبصره 2 ماده 24 لایحه قانونی 1347)، یا تغییر در مزایایی است که موسسان به موجب اساسنامه برای خود در نظر گرفته اند (بند 7 ماده 9 لایحه قانونی 1347)، یا اینکه حقوق صاحبان سهام انتفاعی.

حقوق راجع به سهام ممتاز قابل تغییر نیست، مگر با جلب موافقت دارندگان نصف به علاوه این گونه سهام و تصمیم مجمع عمومی صاحبان سهام در مورد تغییر در حقوق این گونه سهام قطعی نخواهد بود، "مگر بعد از آنکه دارندگان این گونه سهام (سهام موسس یا انتفاعی) در جلسه خاصی آن تصمیم را تصویب کنند و برای آنکه تصمیم جلسه خاص مذکور معتبر باشد باید دارندگان لااقل نصف این گونه سهام در جلسه حاضر باشند و اگر در این دعوت این حد نصاب حاصل نشود در دعوت دوم حضور دارندگان اقلاَ یک سوم این گونه سهام کافی خواهد بود. تصمیمات همواره به اکثریت دو سوم آرا معتبر خواهد بود" (ماده 93 لایحه قانونی 1347).

ب) تغییرات ممنوع

قانونگذار دو نوع تغییر در اساسنامه را ممنوع کرده است و مجمع عمومی نمی تواند در مورد آن تصمیم بگیرد: افزایش تعهدات سهامداران و تغییر تابعیت شرکت

1. افزایش تعهدات سهامداران. در قسمت اخیر ماده 94 لایحه قانونی 1347 مقرر شده است: "هیچ اکثریتی بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید" که قاعدتاً بدین معناست که هیچ مجمع عمومی ای نمی تواند بر تعهدات سهامداران بیفزاید، برای مثال، مجمع اخیر نمی تواند سهامداران را به پرداخت مبالغی اضافه بر آنچه تعهد کرده اند وادار کند یا اینکه شرکت سهامی را به شرکت تضامنی تبدیل کند که در آن همه شرکا مسئولیتی بیش از آورده خود در شرکت دارند.
   محدود کردن حقوق سهامداران به منزله افزایش تعهدات آنان نیست و بنابراین، مجمع عمومی شرکت سهامی خاص می تواند برای مثال آن قسمت از اساسنامه را که در مورد آزادی انتقال سهام از جانب سهامداران است تغییر دهد و انتقال را منوط به موافقت مدیران شرکت یا مجمع عمومی صاحبان سهام کند (ماده 41 لایحه قانونی 1347).
2. تغییر تابعیت شرکت: در راستای راه حل قانون تجارت 1311 (قسمت اخیر ماده 74)، ماده 94 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است که هیچ مجمع عمومی ای نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد. این ماده بدین معنا نیست که به هیچ وجه نمی توان تابعیت شرکت را تغییر داد، بلکه بدین معناست که مجمع عمومی که به اکثریت آرا اتخاذ تصمیم کند، حق چنین کاری را ندارد، ولی هر گاه تمام شرکا به این کار رضایت دهند، تغییر تابعیت شرکت بلااشکال است.

از آنجا که برای تغییر تابعیت شرکت اتفاق را ضروری است،مجمع عمومی ممکن است از اختیار خود در تغییر مرکز اصلی شرکت استفاده کند و این مرکز را تغییر دهد؛ با این هدف که به تبعیت از تغییر مرکز اصلی شرکت تابعیت آن هم تغییر کند؛ اما چنین ترفندی غیر موثر است و حتی اگر مرکز اصلی شرکت نیز تغییر کند، تابعیت شرکت به سبب ممنوعیتی که قانونگذار مقرر کرده تغییر نخواهد کرد.

ج) تغییراتی که به حقوق فردی سهامداران لطمه وارد می کند

با وجود آنکه مجمع عمومی در تغییر اساسنامه شرکت اختیار مطلق دارد،نمی تواند تا آنجا پیش رود که به حقوق فردی سهامداران لطمه وارد کند،برای مثال نمی تواند به بهانه کاهش سرمایه تصمیم بگیرد مبلغ بعضی از سهام را به سهامداران مسترد دارد،زیرا این امر به منزله اخراج شریک از شرکت است که ممنوع است.البته،تشخیص این نکته که کدام تصمیم مجمع عمومی به حقوق فردی شرکا لطمه وارد می کند امر دشواری است.دادگاه باید با توجه به اوضاع و احوال حاکم بر هر پرونده تصمیمات مجمع اخیر را ارزیابی کند.

شرکت با مسئولیت محدود نوع دیگر از شرکت های تجاری است که در قانون تجارت مقررات مربوط به آن بیان شده است. گرفتن کارت بازرگانی فوری در این مقاله برآنیم که ضمن توضیح این نوع شرکت به بررسی مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود بپردازیم.

مطابق ماده 94 قانون تجارت شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسوول قروض و تعهدات شرکت می باشد.از این تعریف بر می آید که سرمایه به سهم الشرکه تقسیم شده نه سهام و مسوولیت هر شریک در مقابل دیون و قروض شرکت در حدود سهم الشرکه اوست و سهم الشرکه آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.

برای تشکیل شرکت با مسوولیت محدود یک سری شرایط ماهوی و شکلی مورد نیاز است.
شرایط ماهوی عبارت است از قصد، رضایت و اهلیت شرکا؛ تعیین موضوع شرکت و میزان سرمایه؛ انتخاب نام شرکت و مدت آن و از جمله شرایط شکلی می توان به شرکتنامه و نشر آگهی اشاره کرد. در رابطه با لزوم تنظیم شرکت نامه و نشر آگهی می توان گفت:

اگر شرکتی دارای شرکت نامه نباشد اساس آن به عمل نیامده و عقد آن بسته نشده و بدون آن باطل است، در قانون تجارت صراحتاَ به لزوم تنظیم شرکت نامه اشاره نشده اما از بررسی مواد 97 قانون تجارت و 100 قانون تجارت آن می توان به ضرورت شرکت نامه پی برد.

به موجب ماده 197 قانون تجارت نشر خلاصه شرکت نامه ضروری می باشد و ضمانت اجرای آن مطابق ماده 198 قانون تجارت جواز ابطال عملیات شرکت می باشد. هرچند به موجب ماده 96 قانون تجارت شرکت با مسئولیت محدود به محض تقویم و تسلیم آورده ها تشکیل می گردد.

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود:

• کارت ملی برابر اصل کلیه سهامداران (برابر اصل در مراجع قضایی یا دفاتر اسناد رسمی صورت می گیرد).
• فتوکپی برابر اصل شناسنامه شرکاء و مدیران
• تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود در 2 برگ و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران (لازم به ذکر است اوراق تقاضانامه و شرکتنامه به دلیل بهادار بودن صرفاَ می بایست از محل اداره ثبت شرکت ها تهیه گردند)
• شرکت نامه 2 برگ و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
• اساسنامه 2 جلد و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
• صورت جلسه مجمع عمومی موسسین و هیئت مدیره 2 نسخه که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
• اخذ و ارائه ی مجوز در صورت نیاز
• تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیر دولتی بودن آن
• معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
• گواهی عدم سوءپیشینه برای کلیه اعضا
• ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکتها

شرکت با مسئولیت محدود دارای محاسن و معایبی می باشد از جمله:

_شرکت با مسوولیت محدود می تواند تنها با حضور 2 شریک هم تشکیل گردد.

_حداقل سرمایه برای این نوع شرکت پیش بینی نشده است برخلاف شرکت های سهامی عام و خاص.

_تعداد مدیران در این شرکت به صورت اجباری تعیین شده و شرکت می تواند به وسیله یک یا چند مدیر موظف یا غیرموظف اداره شود برخلاف شرکت های سهامی که در سهامی عام باید حداقل 5 مدیر و در سهامی خاص حداقل 3 مدیر انتخاب شوند،محدودیتی برای مدت شرکت در شرکت با مسوولیت محدود وجود ندارد.

از معایب شرکت با مسوولیت محدود می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

_چون مسوولیت شرکا در حد سهم الشرکه آن ها می باشد اشخاص برای فرار از مسوولیت و عدم اجرای تعهدات خود این نوع شرکت را تشکیل می دهند.
_پذیره نویسی و پرداخت تمام سهم الشرکه صوری می باشد و همچنین ورقه ای برای سهم الشرکه به صورت اوراق تجارتی قابل نقل و انتقال صادر نمی گردد.
_همچنین نقل و انتقال سهام آزادانه صورت نمی گیرد بلکه موکول گشته است به رضایت عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه را داشته باشد و اکثریت محدودی را نیز دارا باشد.همچنین این نقل و انتقال باید به موجب سند رسمی باشد(ماده 103 قانون تجارت)
_از خصوصیات دیگر شرکت علاوه بر آزادانه نبودن انتقال سهم الشرکه و محدودیت مسوولیت شریکان می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
_چون شرکت سرمایه می باشد نه شخص پس با فوت یا ورشکستگی و یا محجوریت شرکا،شرکت منحل نمی گردد.
_همچنین در اسم شرکت باید حتماَ عبارت با مسوولیت محدود قید گردد تا کسانی که با شرکت معامله می کنند متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسوولیتش محدود به سرمایه اش است (ماده 95 قانون تجارت)
_مطابق ماده 112 قانون تجارت هیچ شریکی را نمی توان مجبور به ازدیاد سهم الشرکه خود نمود و این کاملاَ منطقی و در تایید اصل پذیرش اراده سرمایه گذار در افزایش سرمایه می باشد.

شرکت های بازرگانی، شرکت هایی هستند که در موضوع فعالیت آن ها (بند 2 اساسنامه) موارد مربوط به امور بازرگانی قید گردیده باشد. گرفتن کارت بازرگانی فوری موضوع بازرگانی عبارت است از: انجام خرید، فروش، توزیع، صادرات و واردات کلیه ی کالاهای مجاز بازرگانی، اخذ و اعطای نمایندگی شرکت در کلیه ی نمایشگاه ها و سمینارها و همایش های داخلی و خارجی. بنابراین ملاک اصلی برای بازرگانی بودن یک شرکت موضوع شرکت است.

ثبت شرکت بازرگانی به دو نوع شرکت بازرگانی سهامی خاص و شرکت بازرگانی با مسئولیت محدود امکان پذیر می باشد.

شرایط ثبت شرکت بازرگانی سهامی خاص:

1-حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
2-حداقل 35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
3-حداقل سرمایه 1000000ریال
4-حداقل سن مدیر عامل شرکت باید 23 سال باشد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت بازرگانی سهامی خاص عبارتند از:

1-کپی مدارک شناسایی (کارت ملی و شناسنامه)
2-مضای اقرارنامه
3-اصل گواهی عدم سوپیشینه
4-اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5-(تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)

شرایط ثبت شرکت بازرگانی با مسئولیت محدود به شرح ذیل می باشد:

1-وجود حداقل 2 نفر عضو
2-حداقل سرمایه 10.0000 ریال
3-تعهد با پرداخت کل سرمایه
4-حداقل سن مدیر عامل شرکت باید 23 سال باشد.

مدارک ثبت شرکت بازرگانی با مسئولیت محدود عبارتند از:

-کپی مدارک شناسایی(کپی شناسنامه و کارت ملی)
-اصل گواهی عدم سوء پیشینه
-امضای اقرارنامه
-مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع

سپس نسبت به تهیه ی شرکتنامه (برای شرکت های مسئولیت محدود)، اظهارنامه شرکت، اساسنامه و صورتجلسات مجمع عمومی شرکت اقدام نمایید و با ورود به سامانه ی اداره ی ثبت شرکت ها به نشانی www.sherkat.ssa.ir، مراحل ثبت شرکت بازرگانی را گام به گام طی کنید و مدارک نامبرده را در سامانه بارگذاری کنید.

با مراجعه به قسمت پذیرش تاسیس در سامانه، نوع شخصیت حقوقی، اطلاعات متقاضی و سایر اطلاعات خواسته شده نظیر سرمایه شرکت و سمت افراد را درج نمایید و نسبت به پیشنهاد نام شخصیت حقوقی (انتخاب نام شرکت) مورد نظر اقدام نمایید. بدین منظور، در قسمت اسامی درخواستی، پنج نام را به ترتیب اولویت وارد کنید. جهت انتخاب نام، نام هایی را انتخاب کنید که:
الف) خارجی نباشد،
ب) قبلاَ به ثبت نرسیده باشد
ج)دارای معنا و مفهوم باشد
د) با فرهنگ انقلاب اسلامی مطابقت داشته باشد.

و در انتها پس از بازبینی اطلاعات چنانچه مطالب را درست وارد کرده اید بر روی گزینه پذیرش نهایی کلیک کنید.
با تکمیل اطلاعات و بارگذاری مدارک مورد نیاز در سامانه، کارشناس حقوقی به بررسی اطلاعات وارد شده می پردازد. در صورتی که دارای نقص باشد برای شما درسامانه ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید ودر صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تاًیید می کند.

چنانچه مطالب تایید شده بود، در گام بعدی نسخ اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمایید. پس از ارسال پستی، شماره مرسوله از طریق سامانه وارد پرونده می شود.

با ارسال مدارک، اگر مدارک تقدیمی کامل بود و نقصی نداشت کارشناس مربوطه مدارک را به قسمت ثبت دفاتر ثبت شرکت ها تحویل و مسئول مربوطه پس از ثبت در دفتر و درج آن بر روی اظهارنامه نسبت به اخذ امضاء از متقاضی اقدام خواهد کرد. یک نسخه از مدارک در بایگانی اداره ثبت نگاهداری و نسخه دیگر از مدارک بعد از مهر شدن تحویل متقاضی می شود. سپس کارشناس مربوطه، پیش نویس آگهی را که تشکیل پرونده گردیده، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می دارد.

در این مرحله باید برای واریز مبلغ روزنامه رسمی از طریق اینترنتی و غیر حضوری جهت درج در روزنامه اقدام نمایید. درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران آخرین مرحله جهت ثبت شرکت می باشد.
در انتها، شایان ذکر است متقاضیان محترم می توانند مدارک تهیه شده را به کارشناسان ما ارائه دهند و باقی مراحل را به ما بسپارند. مشاوران ما در ثبت شرکت فکر برتر با ارائه خدمات حرفه ای و کارآمد، شما را در تمامی مراحل ثبت شرکتها مساعدت می نمایند.

پس از ثبت شرکت بازرگانی نسبت به اخذ کارت بازرگانی اقدام نمایید. شرایط اخذ کارت بازرگانی عبارتند از:
کارت بازرگانی به هر 2 صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد.
شرایط دریافت کارت بازرگانی:
الف)اشخاص حقیقی:
-داشتن حداقل 21 سال تمام
-داشتن برگ پایان خدمت نظام وظیفه یا برگ معافیت برای آقایان
-داشتن حساب جاری در یکی از شعب بانک های داخلی
-نداشتن محکومیت موثر کیفری
-داشتن سه سال سابقه فعالیت تجاری یا تولیدی به تایید دو نفر از دارندگان کارت بازرگانی یا ارائه مدارک دانشگاهی یا داشتن مجوز تولید از یکی از وزارتخانه های تولیدی
-داشتن محل کسب متناسب با رشته فعالیت،اعم از ملکی یا استیجاری
-داشتن دفاتر قانونی و اظهارنامه ثبتی
-عدم اشتغال تمام وقت و همچنین رابطه استخدامی با وزارتخانه ها و سازمان های دولتی و قوای سه گانه
-عدم ورشکستگی به تقصیر و تقلب

ب)اشخاص حقوقی:
-مدیران شرکت های تعاونی و شرکت های دولتی و شرکت های موضوع قانون حفاظت صنایع مشمول محدودیت نداشتن رابطه استخدامی با دستگاه ها و سازمان های دولتی نمی باشند.
-مدیران عامل و رئیسان هیئت مدیره شرکت ها باید دارای پروانه کار و اقامت معتبر بوده و سابقه ی محکومیت موثر کیفری نداشته باشد.
-مدیران شرکت های دولتی و شرکت های متعلق به نهادهای انقلابی و شرکت های قانون حفاظت صنایع که حکم مدیریت آنان توسط سازمان های دولتی صادر شده باشد از ارائه گواهی نداشتن محکومیت کیفری معافند.
شرکت ها نیز باید دارای شرایط ذیل باشند:
عدم ورشکستگی به تقصیر، داشتن محل کسب مناسب با رشته فعالیت (ملکی یا استیجاری)، داشتن دفاتر قانونی و ارائه اظهارنامه ثبتی.

گاهی شرکت برای اینکه بتواند خود را با تحولات اقتصادی داخل و خارج آن تطبیق دهد باید چارچوب اولیه حقوقی که برای فعالیت اقتصادی-تجاری خود در نظر گرفته تغییر دهد. ثبت شرکتها این امر با تغییر اساسنامه امکان پذیر است و برخی تغییرات اساسنامه الزامی است که در ادامه به آن اشاره می کنیم.

به موجب ماده ی 83 ل.ا.ق.ت هر گونه تغییر در اساسنامه در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد. البته این امر مشروط بر این است که این تغییرات خلاف قانون نباشد. به عنوان مثال مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند مدت مدیریت مدیران را بیش از دو سال قرار دهد چون بر خلاف ماده 109 ل.ا.ق.ت می باشد. یا اینکه مجمع نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد و همین طور بر تعهدات صاحبان سهام با هیچ اکثریتی نمی توان افزود.

همچنین مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند در حقوق دارنده نوع مخصوصی از سهام تغییراتی به وجود بیاورد مگر بعد از تصویب آن ها.

بند اول: تغییرات سرمایه

ویژگی عمده سرمایه ثابت بودن آن است،چرا که سرمایه شرکت تضمین طلب طلبکاران است و شرکا نمی توانند از میزان آن کم کنند.تغییر در سرمایه شرکت به علت نوسانات اقتصادی و بحران های مالی ممکن است حاصل شود. این تغییر می تواند به صورت کاهش یا افزایش سرمایه باشد که در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد. در هر دو صورت هیات مدیره گزارش خود مبنی بر تغییر سرمایه را 45 روز قبل از تشکیل مجمع عموی فوق العاده به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم می کند. بازرسان نظر خود را طی گزارشی به مجمع فوق العاده اعلام خواهند کرد و مجمع پس از استماع گزارش تصمیم مقتضی اتخاذ می نماید.

الف: افزایش سرمایه

مطابق مواد 163 و 162 ل.ا.ق.ت مجمع فوق العاده می تواند به هیات مدیره اجازه دهد که ظرف مدت معینی که نباید از 5 سال تجاوز کند سرمایه شرکت را تا میزان معینی به یکی از طرق مذکور در این قانون افزایش دهد.

هیات مدیره ممکن است در هر نوبت پس از عملی ساختن افزایش سرمایه حداکثر ظرف یک ماه مراتب را ضمن اصلاح اساسنامه در قسمت مربوط به مقدار سرمایه ثبت شده شرکت به مرجع ثبت اعلام کند تا پس از ثبت جهت اطلاع عموم آگهی گردد.

مطابق ماده 165 ل.ا.ق.ت تا موقعی که سرمایه قبلی تادیه نشده است افزایش سرمایه به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی مجاز نخواهد بود. افزایش سرمایه به دو طریق می باشد:

1. از طریق صدور سهام جدید
2. از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود

از طریق صدور سهام جدید:

در این روش ابتدا باید پذیره نویسی سهام به موجب ورقه سهم به عمل آید. ورقه سهم باید شامل نکات زیر باشد:

• نام و موضوع، مرکز اصلی و شماره ثبت
• سرمایه قبل از افزایش
• مبلغی که سرمایه افزایش نموده است
• شماره و تاریخ اجاره انتشار اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید و مرجع صدور آن
• تعداد و نوع سهامی که مورد تعهد قرار می گیرد و مبلغ اسمی آن
• نام بانک و شماره حسابی که بهاء سهام جدید در آن بانک پرداخت می شود
• هویت و نشانی کامل هر یک از پذیره نویسان
• پس از تعیین مدت و انعقاد آن هیات مدیره باید حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی نموده و مقدار سهام هر یک را تعیین و اعلام نماید و جهت ثبت به مرجع ثبت اعلام نماید.

از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام:

افزایش سرمایه به این روش به صور زیر قابل تصور است:

• پرداخت مبلغ اسمی به نقد
• تبدیل مطالبات نقدی حاصل شده اشخاص از شرکت به سهام جدید
• انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصله از اضافه ارزش سهام به سرمایه شرکت (انتقال اندوخته قانونی به سرمایه ممنوع است)
• تبدیل اوراق قرضه به سهام

می توان در اساسنامه تقلیل سرمایه شرکت را با تعیین حداقل آن پیش بینی نمود، البته حداقل قرار دادن کمتر از یک دهم سرمایه اولیه شرکت ممنوع می باشد کاهش سرمایه به دو طریق کاهش اختیاری و کاهش اجباری سرمایه می باشد.

کاهش اجباری سرمایه

هر گاه بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود، هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع فوق العاده سهام را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا ابقاء شرکت را مورد بررسی قرار دهند و در صورتی که مجمع مذکور رای به انحلال شرکت ندهد می تواند سرمایه را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهد. مطابق تبصره ماده 189 نیز کاهش اجباری سرمایه به دو طریق کاهش تعداد سهام و کاهش مبلغ اسمی امکان پذیر است.

کاهش اختیاری سرمایه

مجمع عمومی فوق العاده شرکت می تواند به پیشنهاد هیات مدیره نسبت به تقلیل سرمایه شرکت به طور اختیاری تصمیم گیری کند به این شرط که:

• سرمایه شرکت از حداقل مذکور در ماده 5 ل.ا.ق.ت کمتر نشود. (در شرکت سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد).
• بر اثر کاهش سرمایه به تساوی حقوق صاحبان سهام لطمه وارد نشود.
• مقررات مربوط به گزارش هیات مدیره به بازرسان و قرائت گزارش بازرسان در مجمع و ثبت کاهش سرمایه رعایت گردد.

کاهش اختیاری سرمایه تنها از طریق کاهش مبلغ اسمی سهام و رد کاهش یافته به صاحب سهم امکان پذیر می باشد.

بند دوم: تغییر نوع شرکت

منظور از تغییر نوع شرکت تبدیل آن به نوع دیگری از شرکت های تجاری می باشد. این امر باعث نمی شود که شخصیت حقوقیان زائل و دوباره ایجاد شود. بنابراین شرکت تبدیل شده کارهای شرکت سابق را کماکان انجام می دهد و مزیت آن این است که تشریفات و هزینه ثبت مجدد یک شرکت را لازم ندارد. در تبدیل شرکت سهامی می توان چند فرض را مطرح کرد:

برای تبدیل آن به شرکت با مسئولیت محدود،رضایت همه شرکا لازم نیست، چون به تعهدات آن ها چیزی افزوده نمی گردد.اما چون تغییر در اساسنامه محسوب می شود باید به تصویب مجمع عمومی فوق العاده برسد.

در تبدیل شرکت سهامی به شرکت نسبی و تضامنی چون تعهدات شرکا را افزایش می دهد بر اساس ماده 94 ل.ا.ق.ت رضایت کلیه شرکا الزامی است در مورد تبدیل شرکت به شرکت های مختلط هم رضایت کلیه شرکایی که ضامن می شوند نیاز است. (به علت افزایش تعهداتشان) و هم تصویب مجمع عمومی فوق العاده.

بند سوم: بطلان شرکت

هر گاه مقررات قانونی در مورد تشکیل شرکت سهامی یا عملیات آن یا تصمیماتی که توسط هر یک از ارکان شرکت اتخاذ می گردد رعایت نشود بر حسب مورد بنا به درخواست ذی نفع بطلان شرکت یا عملیات یا تصمیمات مذکور اعلان می گردد. البته نمی توان به این بطلان در مقابل اشخاص ثالث استناد کرد. دادگاه می تواند به درخواست خوانده مهلتی حداکثر تا 6 ماه برای رفع موجبات بطلان تعیین کند. اگر در این مدت موجبات بطلان برطرف گردد دادگاه قرار سقوط دعوای بطلان را صادر می کند. پس از صدور حکم بطلان مسوولین بطلان در مقابل شرکا و اشخاص ثالث متضامناَ مسئول هستند. نتیجه بطلان انحلال شرکت می باشد، دادگاه صادر کننده حکم موظف است مدیر یا مدیران تصفیه را تعیین کند و اگر حاضر به قبول سمت نشوند دادگاه امر را به اداره امور ورشکستگی می سپارد.

بند چهارم: انحلال شرکت

انحلال شرکت به علل متعددی ممکن است اتفاق بیفتد که در این قسمت موارد مختلف انحلال را توضیح می دهیم:

الف- انحلال قهری

اگر به هر علتی حکم ورشکستگی شرکت صادر گردد منحل می شود. با صدور ورشکستگی دیگر به تصمیم دادگاه در مورد انحلال نیازی نیست چون حکم ورشکستگی تلویحاَ و ضمناَ حکم به انحلال است.انحلال شرکت به صورت ورشکستگی تابع مقررات قانون تجارت (3/2/1311) قانون اداره تصفیه امور ورشکستگی 24/4/1318 و آیین نامه قانون اداره تصفیه 1318 و سایر مقررات مربوط می باشد.

ب- انحلال به تصمیم مجمع عمومی

چون شرکت با اراده سهامداران تشکیل می شود با اراده آن ها هم می تواند منحل گردد. بنابراین مطابق بند 4 ماده 199 ل.ا.ق.ت هر موقع که مجمع عمومی فوق العاده به هر علتی رای به انحلال شرکت بدهد، شرکت از بین می رود و مخالفت صاحبان سهام موسس یا ممتاز نیز تاثیری در این تصمیم نخواهد داشت.

ج- انحلال به حکم دادگاه

مطابق ماده 201 ل.ا.ق.ت در موارد زیر هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه بخواهد.

• با گذشت 1 سال از ثبت اقدامی برای انجام موضوع صورت گرفته باشد.
• فعالیت های شرکت بیش از 1 سال متوقف مانده باشد. (مجمع عمومی عادی سالانه برای رسیدگی به حساب های شرکت تا 10 ماه از تاریخ معین در اساسنامه تشکیل نشده باشد).
• سمت اعضای هیات مدیره یا مدیر عامل بیشتر از 6 ماه بلاتصدی مانده باشد.

اگر موضوع شرکت مطابق ماده 199 ل.ا.ق.ت و یا اینکه بر اثر زیان های وارده نصف سرمایه شرکت از بین رفته و مجمع عمومی نه رای به کاهش سرمایه بدهد و نه انحلال شرکت. دادگاه در این موارد تا 6 ماه جهت رفع موارد انحلال مهلت می دهد و اگر رفع نشود حکم به انحلال شرکت می دهد.

د- نتایج انحلال

با انحلال شرکت به تجویز موارد 109،209 و 210 ل.ا.ق.ت یک نسخه از صورت جلسه مجمع فوق العاده در مورد انحلال و نحوه تصفیه آن باید به مرجع ثبت شرکت ها ارسال تا در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن چاپ می شود آگهی گردد. تا زمانی که انحلال ثبت و آگهی نشده نسبت به اشخاص ثالث بی اثر است. تصفیه و تقسیم دارایی شرکت از نتایج انحلال است. تصفیه به معنای تفریغ حساب و تعیین بدهکاری و بستانکاری است که نتیجه تصفیه رقم قطعی مبالغ بده و بستان مشخص می شود.

مطابق ماده 206 ل.ا.ق.ت شرکت به انحلال در حال تصفیه محسوب می شود و باید به دنبال نام شرکت همه جا عبارت (در حال تصفیه) ذکر شود و نام مدیر یا مدیران تصفیه در کلیه اوراق و آگهی های شرکت قید گردد.

بعد از به پایان رسیدن مراحل ثبت شرکت و به ثبت رسیدن آن امکان هر گونه تغییری هم چون تغییر سرمایه ی اولیه و یا تغییر آدرس محل شرکت و یا مواردی که در اساسنامه قید شده است وجود دارد.

برای این امر ابتدا می بایست مراتب به طور رسمی به اداره ثبت شرکتها و مؤسسات غیر تجاری اطلاع داده شود. ثبت شرکتها این تغییرات در صورتی امکان پذیر است که به وسیله مجمع عمومی فوق العاده و یا هیأت مدیره به تصویب رسیده باشد. تغییرات شرکتها باید از نظر قانونی حتماَ ثبت گردند.
تغییرات شرکتها بعد از ثبت به طور کلی عبارتند از:
_تیدیل شرکت سهامی خاص به شرکت مسؤلیت محدود.
_ افزایش یاکاهش سرمایه در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده.
_ تغییر نام؛ تغییر محل یا تغییر موضوع شرکت در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده.
_ کاهش اجباری یااختیاری سرمایه در شرکتهای سهامی خاص.
_ نقل و انتقال سهام توسط هیأت مدیره یامجمع عمومی فوق العاده.
_نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت بامسؤلیت محدود.
_ افزایش یاکاهش سرمایه شرکت همراه با شریک جدید در شرکت مسؤلیت محدود.
_ افزایش یاکاهش سرمایه شرکت بدون ورود،یا بدون خروج یا با خروج شریک در شرکت مسؤلیت محدود.
_ تغییر نام، تغییر موضوع یا تغییر محل شرکت مسؤلیت محدود.
_ تغیر و اصلاح مواد اساسنامه شرکت با مسؤلیت محدود.
_ انحلال شرکت.
_ تبدیل نوع شرکت از مسؤلیت محدود به شرکت سهامی خاص.
_ افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده.
تغییرات ذکر شده تغییراتی بودند که ثبت آنها در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده بود. اما تغییراتی که ثبت آنها در صلاحت مجمع عمومی است عبارتند از:
_ تغییرات مربوط به انتخاب روزنامه.
_ تعیین و تصویب بیلان مالی شرکت.
_ انتخاب بازرسین شرکت.
_ انتخاب هیأت مدیره یا تمدید اعضای آن.
_ تغییر مربوط به حق امضا.
_ تصویب تراز سود و زیان شرکت.

مدارک لازم جهت تغییرات در شرکتها ومؤسسات

_ کپی روزنامه آخرین تغییرات هیأت مدیره و شرکت.
_ لیست شرکا با میزان سهام.
_ کپی شرکتنامه در مورد شرکت مسؤلیت محدود.
_ کپی اظهارنامه در مورد شرکت سهامی خاص.
_ کپی تقاضانامه.
_ اصل مدارک شناسایی اشخاص جدید.
_ حضور افراد جدید در جلسه جهت امضا.
_ حضور اعضای جدید جهت اثر انگشت در اداره ثبت شرکتها.
_ اصل مدارک شناسایی افرادی که خارج می شوند.
_ ارایه آدرس جدید شرکت بعد از تغییر.
_ حضور و امضای کلیه اعضای هیأت مدیره در صورت منحل شدن شرکت.

مراحل ثبت تغییرات:

_ تکمیل فرم اطلاعات مطابق تغییرات درخواستی.
_ ارسال مدارک.
_ تنظیم و تدوین صورتجلسات تغییرات.
_ ارسال صورتجلسات جهت امضاء.
_ امضا و مهر کردن صورتجلسات و و کالت نامه توسط متقاضی.
_ ارسال صورتجسات توسط متقاضی بعد از امضا.
_ پرداخت فیش های واریزی.
_ دریافت آگهی و روزنامه رسمی بعد از پرداخت هزینه.
توضیحاتی در رابطه با تغییرات:
بعضی تغییرات را می توان در هیأت مدیره انجام داد. مانند تغییر آدرس شرکت، تغییر حق امضا (البته مطابق اساسنامه شرکت). برای ثبت تغییرات مربوط به کاهش سرمایه آنچه اهمیت دارد تعیین نوع کاهش سرمایه است. کاهش سرمایه یا اجباری است یا اختیاری. دررابطه با کاهش اجباری سرمایه،ماده 141 اصلاحیه قانون تجارچنین مقرر نموده است:
اگر بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از میان برود،هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را دعوت کند تا موضوع انحلال یا بقای شرکت مورد شور و رای واقع شود.
اما کاهش سرمایه به شکل اختیاری فقط با رأی دادگاه انجام می شود.برای افزایش سرمایه در مورد شرکت سهامی، بازرسان باید اعتبار داشته باشند تا بتوانند سرمایه شرکت را افزایش دهند.
در رابطه با تغییر نام شرکت، می توان هر نامی را به ثبت رساند به شرط آنکه مطابق قوانین باشد. مانند اینکه ریشه فارسی داشته باشد. یک اسم سه سیلابه باشد همراه با یک اسم خاص و قبلاَ در اداره ثبت شرکتها، شرکتی با این عنوان ثبت نشده باشد.
در رابطه با نقل و انتقال میتوان گفت این امر در اصل بیشتر در شرکتهای سهامی انجام می شود. که چند حالت دارد. در صورت نقل و انتقال سهام شرکتهای سهامی ابتدا باید یک صورتجلسه را تنظیم و تدوین نمایند که در آن افراد سهام خود را واگذار می کنند. سپس فروشندگان وخریداران با مراجعه به ممیز مالیاتی شرکت و پرداخت کردن مالیات انتقال سهام خود گواهی پرداخت مالیات را دریافت می کنند. یعنی پرداخت مالیات 4 درصدی در صورت با نام یا بی نام بودن سهام و آن را به اداره ثبت شرکتها ارایه می دهند تا در پرونده ثبتی شرکت باقی بماند. نداشتن گواهی مالیاتی برای ثبت تغییرات شرکتها منجر به عدم ثبت آگهی می شود.
در صورتی که نقل و انتقال در شرکت مسولیت محدود باشد نیازی به اخذ گواهی مالیاتی نمی باشد.
حد نصاب لازم برای مجامع عومی فوق العاده در شرکتهای مسؤلیت محدود 75 درصد و اکثریت عددی سهامداران است و در مجامع عمومی عادی 51 درصد و اکثریت عددی است.
در رابطه با انحلال شرکت نیز می توان دلایل زیر را عنوان نمود:
_ زمانی که شرکت برای یک مدت مشخص تشکیل شده باشد و مدت زمان آن به پایان رسیده باشد.
_ زمانی که شرکت موضوعی که به خاطر آن تشکیل شده را انجام داده باشد و یا انجام دادن آن موضوع غیر ممکن باشد.
_ زمانی که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام به هر دلیلی رأی به انحلال شرکت بدهند.
_ در صورتیکه دادگاه حکم انحلال شرکت را صادر کرده باشد

تعریف کارت بازرگانی
مطابق قوانین گمرکی کشور،کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده ی آن،اعم از شخص حقیقی و حقوقی می تواند با داشتن آن،اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند. اخذ کارت بازرگانی در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای کارت بازرگانی باشند.
کارت بازرگانی مانند کارت شناسایی برای فعالان تجارت خارجی است. مطابق آیین نامه اجرایی قانون و مقررات صادرات و واردات درباره چگونگی صدور کارت بازرگانی " کارت بازرگانی توسط اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تهران یا سایر شهرستانها، به نام متقاضیانی که واجد شرایط باشند، برای مدت یکسال با رشته فعالیت خاص حسب درخواست متقاضی صادر می گردد که پس از تأیید وزارت بازرگانی معتبر خواهد بود."

مدت اعتبار کارت بازرگانی حسب درخواست متقاضیان از یک تا پنج سال بوده که در صورت ارایه مدارک لازم برای مدت مذکور می توان آن را تمدید نمود.
در حال حاضرکارت های بازرگانی به صورت هوشمند بوده و قسمت عمده پروسه صدور آن ها به شکل الکترونیکی و از طریق سامانه یکپارچه کارت بازرگانی هوشمند انجام می شود.
مزایای اینترنتی شدن ثبت نام جهت اخذ کارت بازرگانی:
_ بالا رفتن سرعت فرایند صدور.
_ کاهش میزان خطاها و اشتباهات در صدور کارت.
_ اجرای دقیق قوانین و مقررات مرتبط به آن.
_ از بین رفتن مشکلاتی چون دادن اطلاعات غلط توسط متقاضیان دریافت کارت به اتاق بازرگانی در رابطه با اطلاعات شخصی یا مسایل مالیاتی و گمرگی.
_ جلوگیری از ورود افرادی که صلاحیتهای مندرج در آیین نامه جهت دریافت کارت بازرگانی را ندارند.
مدارک و مراحل ثبت نام جهت اخذ کارت بازرگانی از طریق سامانه الکترونیکی
شرایط عمومی:
_ داشتن مدرک تحصیلی حداقل دیپلم.
_ داشتن حداقل 23 سال تمام.
_ قید صادرات و واردات در اساسنامه.

مراحل ثبت نام:
_ ورود به سایت http://cscs.ir
_ وارد کردن شناسه ملی شرکت مربوطه و استعلام از این سامانه.
_ وارد کردن مشخصات فردی متقاضی.
_ اسکن عکس با پس زمینه سفید و اسکن کردن امضا.
_ ثبت نمودن مشخصات شرکت.
_ پرینت مدارک زیر:

• استعلام ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم.
• فرم الف برای گرفتن استعلام از بانک.
• فرم دال برای گرفتن تأیید امضاء از محضر برای صدور کارت یا تغییر مدیر عامل.
• استعلام از تأمیناجتماعی.
• تشخیص هویت صرفا برای صدور کارت یا تغییر مدیر عامل.

_فراهم نمودن مدارک زیر:

• اساسنامه شرکت.
• اظهارنامه ثبت شرکتها
• آگهی تأسیس و تغییرات.
• اظهارنامه ثبت در دفاتر بازرگانی هنگام صدور کارت یا درج تغییرات.
• پروانه بهره برداری برای واحدهای تولیدی.
• ثبت نام کد اقتصادی در سایت.
• یک سری کپی برابر با اصل سند به نام کارخانه یا شرکت.
• کپی برابر با اصل اجاره نامه به نام مدیر عامل یا یکی از اعضای هیأت مدیره.

_ مدارک شخص مدیر عامل شامل:

• کپی برابر با اصل مدارک شناسایی(کارت ملی، کارت پایان خدمت یا معافیت)
• برابر با اصل آخرین مدرک تحصیلی مدیر عامل.

_ مدارک مورد نیاز برای متقاضیان غیر ایرانی

• داشتن شرایط مربوط برای ایرانیان غیر از کارت پایان خدمت یا معافیت.
• پروانه اقامت و اشتغال.
• تصویر گذرنامه یاپاسپورت.
• فرم تأیید صلاحیت صادره از اتاق.

_ اطلاعات درخواستی را با دقت و صحت به دو زبان انگلیسی و فارسی کامل کنید.
_پس از تکمیل اطلاعات،آن ها را در سیستم ذخیره کنید. در صورتیکه امکان چاپ اطلاعات در محل کار شخص وجود ندارد می توان از بخش بازیابی اطلاعات با توجه به مطالب ثبتی به بخش اصلاح و چاپ دست یافت. بعضی از فرمها به امضاء و تأیید مدیر عامل، اعضای هیأت مدیره و غیره نیاز دارند.به همین دلیل بهتر است جهت مراجعه کمتر، فرمهای تکمیلی در سایت را چاپ و بعد از دریافت تأیید یه و گرفتن امضاء به اتاق بازرگانی مراجعه نمایید.
متقاضیان دریافت و تمدید کارت بازرگانی نیازی به ارایه فیزیکی گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیات های مستقیم به استان تهران را ندارند و این گواهی به صورت سیستمی از سازمان امور مالیاتی به اتاق تهران ارسال می شود.
پیش از این، متقاضی دریافت کارت بازرگانی با مراجعه به سامانه کارت هوشمند بازرگانی و درج مشخصات اولیه خود، باید معرفی نامه برای صدور گواهی موضوع ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم را از روی سامانه دریافت کرده و به صورت فیزیکی به سازمان امور مالیاتی تحویل می داد. از طرفی برای محاسبه سه در هزار درآمد مشمول مالیات سهم اتاق تهران، متقاضی می بایست برگه های قطعی مالیاتی سال هایی که به اتاق تهران بدهکار بود را نیز ارایه دهد. در مقابل سازمان امور مالیاتی نیز در پاسخ به استعلام اتاق تهران، گواهی مذکور را صادر و برای بارگذاری روی سامانه کارت هوشمند بازرگانی به متقاضی تحویل می داد.
اما اینک طبق دستورالعمل جدید، نیازی به طی رویه طولانی مدت نیست. با اتصال سامانه کارت هوشمند بازرگانی اتاق تهران به سازمان امور مالیاتی بعد از اینکه متقاضی اخذ کارت، مشخصات اولیه خود چون کد ملی یا شناسه ملی را وارد سامانه کارت بازرگانی هوشمند کند، درخواستش از طریق این سامانه به سازمان امور مالیاتی ارسال می شود و اگر متقاضی در سازمان امور مالیاتی دارای پرونده تکمیل شده به لحاظ کد اقتصادی و نیز فاقد بدهی به حوزه مالیاتی باشد، گواهی موضوع ماده 186 از طرف سازمان امور مالیاتی به صورت الکترونیکی به اتاق تهران ارسال می شود.